Vakantiegevoel

Met blote voeten loop ik naar de terrasdeuren. Ik open ze. De zon schijnt. Ik ga zitten met koffie en luister naar de stilte. Niets gepland vandaag. Heerlijk. De telefoon staat uit.

Drie weken later. Berichtjes op mijn telefoon. Ik klap mijn laptop open. Aan de slag met korte en lange termijn doelen, een persberichtje schrijven over een gezellige middag voor de jeugd. Een vergadering voorbereiden. Ik raap wat moed bij elkaar. Eerst even snel een vriendin appen, heb haar al te lang niet gezien. Een wasje en boodschappen doen. Vanavond een afspraak op de club.

De trainingen zijn weer begonnen. Een winter aan je techniek schaven en dan weer bijgeleerd de voorjaarscompetitie in. Sommige leerlingen zijn jong. De KNLTB noemt ze blauwe kids, kinderen van 4 tot 6 jaar. Ze leren het tennisspel spelenderwijs. Eén van die jonge kids staat met zijn vader op de baan. Pappa heeft net getennist en nu mag zijn zoon het ook even proberen. Pappa staat achter hem en slaat de ballen die zijn zoon mist terug. Het kleintje doet heel erg zijn best en kijkt zijn vader met een vurige blik aan: “Dit is mijn club hè pappa? Mijn club?!”

Mijn agenda stroomt vol. Afspraken met de tennisscholen, met een werkgroep die bezig is met een speciaal tennisproject, naar de Albert Heijn voor de sportactie. Bij Appie rackets en ballen ophangen boven de koelvitrine met gevogelte. Gelukkig is mijn collega-vrijwilligster lenig. Zij klimt wel in een rap tempo op de vitrine en hangt alles aan het plafond. We “lenen” een poster van de AH en zetten die in het clubhuis. En nu maar hopen dat onze inspanningen beloond worden met nieuwe tennissers! ahsportactie.nl.

De clubvlag gewassen. Op zaterdag naar de opening van het verbouwde hockey paviljoen, onze buren op het Warande sportcomplex. Tijdens de verbouwing hebben wij ons clubhuis beschikbaar gesteld zodat de hockey jeugd ongestoord het scheidsrechters-examen kan doen. Als cadeau  wat siergrassen meegenomen, deze mogen het nieuwe terras gaan aankleden dat uitkijkt over de speelvelden.

Verschijn erg weinig in sportkleding op het park. Dus weer eens meegedaan met het clubtoernooi. Heel Warande bakt! Dat betekent drie keer getennist in één week. Dat gaat de goede kant op! De geheel nieuwe commissie heeft het in de vingers. Het is alsof ze nooit anders gedaan hebben. Deze leden zijn zo waardevol. Daarom zeggen we graag dank je wel en geven we veel complimenten. We hebben oog voor de energie die het hen kost om de vereniging te versterken. Vrijwilligers geven zichzelf, hun tijd en hun persoonlijkheid. Ze investeren, zonder iets terug te verwachten. Je kan ze niet vaak genoeg in de zon zetten.

Het is alweer eind september. Studenten gaan op kamers. Enkelen zeggen het lidmaatschap op. Ze zijn jaren uit beeld. Sommigen zie je sneller terug dan je had verwacht. Studeren is een vak apart. De natuur kleurt. Het weer is af en toe onstuimig. Mijn tennisrokje maakt plaats voor een trainingsbroek. Het wordt weer tijd voor houtvuur en kaarsjes. Heb een paar dagen naar het zuiden geboekt. Sevilla here we come!

Marie Louise
voorzitter@otcdewarande.nl

, , , , , ,
Vorig bericht
Het verhaal van OTC De Warande
Volgend bericht
Enquête Tennistrainingen

Gerelateerde berichten

Menu