Een bijzondere ontmoeting

Een aantal jaren geleden vroegen we leden om in de pen te klimmen. We wilden “het verhaal van OTC De Warande” schrijven. Het idee kwam van één van onze leden. Er is een zwart boekje in omloop gebracht en dit raakte gevuld met verhalen. Leden vertelden over hun belevenissen bij OTC De Warande. Waarom schrijven? We wilden een aantal dingen weten. We waren nieuwsgierig. Wat voor soort vereniging is deze tennisclub? Het boekje is kwijt. Hier is mijn verhaal.

Mijn eerste ontmoeting met OTC De Warande was begin jaren tachtig. Mijn ouders waren van een piepklein dorpje naar Oosterhout verhuisd. En hoewel ik zelf op kamers zat en was gaan roeien op Amsterdamse wateren, werd ik ook lid bij een tennisvereniging in Oosterhout. Degene die simpelweg het dichts bij mijn ouderlijk huis lag. OTC De Warande dus. Toen werd de eerste d nog klein geschreven.  OTC de Warande dus.

Ik heb mooie herinneringen aan die tijd. Dat kwam onder andere door de hilarische feestjes die regelmatig plaatsvonden. Competitiewedstrijden werden gevolgd door wedstrijdjes bier drinken. Sommige (dames)ploegen deden alles om te winnen. Zij verschenen aan de bar met een badmuts op en keerden de inhoud van hun glas gewoon om op hun hoofd. De bar was een centraal en aantrekkelijk middelpunt voor velen. Sommige leden deden zo enthousiast mee aan deze gezelligheid dat ze door galante barcoördinatoren naar huis moesten worden gebracht. De bierwedstrijdjes overigens, werden na enkele succesvolle edities verboden.

Ik was graag en veel op de club. Dat had toen voornamelijk met die leuke man van baan elf te maken waar ik verliefd op werd. Ik viel voor zijn mooie lach. Tijdens competitiewedstrijden was ik zijn grootste supporter.

Mijn tweede ontmoeting, met inmiddels drie kids én met die leuke man van baan elf, was ruim 15 jaar later. Na het afstuderen konden we beiden aan de slag in het westen van het land. Maar de Brabantse gezelligheid en de ruimte trokken harder aan ons dan het stadse leven. We verhuisden weer naar Oosterhout. We werden lid bij de tennisclub die simpelweg het dichts bij was. De eerste fijne ontmoeting met OTC De Warande waren we niet vergeten. Om in te burgeren gingen we competitie spelen en ben ik de jeugdcommissie gaan versterken. Er was één trainer, er was niet zo veel jeugd, er werd gespeeld op gravelbanen en het clubhuis had een retro look. Van WhatsApp en Facebook had nog niemand had gehoord.

Na een aantal jaren maakte ik de overstap naar het bestuur van de vereniging. Ik ontmoette een andere doelgroep. Geen jeugdleden meer, maar senioren. Nog steeds vind ik die benaming voor volwassen leden vreemd. Maar zo werkt dat in tennisland: op het moment dat je 18 wordt en start met een nieuwe fase in je leven, word je op de tennisbaan als senior betiteld.

Ook in deze periode werd er veel georganiseerd op maar ook naast de baan. Een workshop Salsa, acts van leden, gekleed in de meest vreemde outfits en andere gekkigheid zorgden voor een hele hoop lol. De gravelbanen maakte plaats voor SmashCourt en het clubhuis kreeg een geweldige facelift. Een gedeelte van het terras werd verlaagd en vanuit het uitgebouwde clubhuis kan je nu de tennisbanen zien. De nieuwe bar en dito meubilair completeerde het plaatje. Deze veranderingen gingen niet zonder slag of stoot. De vele discussies kan ik me nog goed herinneren.

Mijn derde ontmoeting met de vereniging vond ruim vier jaar geleden plaats. Ik nam het stokje over. De vereniging werd cashless, spelregel-proof en het broodje Yoeri zag het levenslicht. Er kwam een nieuwe huisstijl, een nieuw logo en een gastvrouw voor de opvang en begeleiding van nieuwe leden. We gingen kijken naar spannende wedstrijden van het gemengd team in de eerste klasse op zondag. We genoten van de sfeer tijdens het rolstoel-tennistoernooi. We bezochten onze jeugdleden op  tenniskamp in de herfstvakantie. De banen zijn voorzien van LED verlichting en zijn in de komende jaren aan renovatie toe.

Ontmoetingen in veelvoud. Met leden en gasten van ons tennispark, sponsors,  coaches, professionals en andere bestuurders. Met vrijwilligers die net als ik hun best doen om iets van de vereniging te maken, om de vereniging levendig en levensvatbaar te houden. Het heeft mijn (club)leven verrijkt. Het begon met een verhuizing. Dit is mijn verhaal. Wat is het jouwe?

Marie Louise
voorzitter@otcdewarande.nl

, ,
Vorig bericht
District Masters 2017
Volgend bericht
Strijdo Open Jeugdtoernooi van 16 t/m 20 okt

Gerelateerde berichten

Menu